Kar Yuku Hesaplayıcısi

ASCE 7-22 Bölüm 7 kar yükü prosedürünü sağlar. Haritalardan zemin kar yükü (pg) ile başlayın. Maruziyet faktörü (Ce), termal faktör (Ct) ve önem faktörü (Is) uygulayın. Eğimli çatılar için eğim faktörü (Cs) uygulayın. Düz çatı kar yükü: pf = 0.7CeCtIs pg. Eğimli çatı: ps = Cs pf.

Tamamen Maruz (Ce = 0.8): Açık arazi, engel yok. Kısmen Maruz (Ce = 0.9): Yakında bazı ağaçlar/binalar. Korunmuş (Ce = 1.0): 10× bina yüksekliği içinde yoğun ağaçlar/binalar. Maruziyet rüzgar süpürmesi nedeniyle kar birikimini azaltır. Daha düşük Ce = çatıda daha az kar.

Düz çatılar (≤5°): Cs = 1.0 (tam kar yükü). Düşük eğimler (5-30°): Cs 1.0'dan 0.7'ye doğrusal olarak azalır. Dik eğimler (>70°): Cs = 0 (kar kayar). 30° eğim için: Cs ≈ 0.7. 45° eğim için: Cs ≈ 0.5. Daha dik çatılar karı döker, tasarım yükünü azaltır.

ASCE 7-22 minimum çatı kar yükü gerektirir: pg ≤ 20 psf için pm = Is × 20 psf veya pg > 20 psf için pm = Is × pg. Bu, düşük kar bölgelerinde bile çatıların hafif karı kaldırabilmesini sağlar. Her zaman minimum vs. hesaplanan yükü kontrol edin—daha yüksek değeri kullanın.

Termal Faktör (Ct): Soğuk/Havalandırılmamış (Ct = 1.0): Normal koşullar. Soğuk/Havalandırılmış (Ct = 1.1): İyi havalandırılmış çatı katları ısı kaybını artırır. Sıcak (Ct = 1.2): R değeri < 30 olan ısıtılmış binalar. Daha yüksek Ct = daha fazla ısı kaybı = daha fazla kar erimesi = daha düşük kar birikimi.

Risk Kategorisine göre Önem Faktörü (Is): Kategori I: Is = 0.80. Kategori II: Is = 1.00. Kategori III: Is = 1.10. Kategori IV: Is = 1.20. Daha yüksek önem = hastaneler, acil tesisler gibi kritik yapılar için daha yüksek tasarım kar yükleri.